Wypracowywane w pocie czoła konstrukcje z paragrafów mające na celu dowieść, że skarga jest tylko po części skargą zasadną, mają się do rzeczywistości, jak przysłowiowy piernik do wiatraka. Bowiem pracownicy magistratu nie ośmielili się zakwestionować wniosków dwóch komisji Rady Miejskiej podkreślających, że niezależnie od analizy prawnej treści skargi, należało bezwarunkowo odpowiedzieć na pismo z zapytaniem w terminie. Zupełnie więc nie rozumiem, na co komu cała ta sofistyka radcowska, kiedy powód skargi leży w oczywisty sposób zupełnie gdzie indziej. Widać dla urzędników i radców prawnych UMiG nie przypadkowo bogini Temida - apoteoza sprawiedliwości ma zawiązane oczy... ale otwarte kieszenie! To się nazywa ponoć „etyka korporacyjna”...

Pikanterii tej kolejnej aferze w wolbromskim magistracie dodaje rozbrajająca szczerość naszych, momentami do bólu infantylnych urzędników, którzy nie mogli tym razem przygotować odpowiedzi: „Bo kartka z treścią skargi zawieruszyła się gdzieś w gazetach" (przytaczam tutaj relację z posiedzenia Komisji Rewizyjnej, przekazaną przez radnego Gorgonia, a opublikowaną w poprzednim numerze „Wieści Wolbromskich”).

To jest prostolinijność, która zapiera dech w piersiach! Przyznam szczerze, że naprawdę niewielu idiotów byłoby stać na odwagę użycia publicznie argumentacji tak kompromitującej siebie i instytucję, którą się reprezentuje. A i tak, jak znam życie, główny menedżer naszej gminy, zapewne awansuje tego niedorajdę życiowego, zamiast go po prostu zwolnić!

Z tego studium bezmyślności kierownictwa magistratu wynika jasno, że żaden skandal ani blamaż nie są w stanie zachwiać ich niezłomną wolą trwania na stanowiskach do końca... No cóż, jedyne czego w tej sytuacji można im pogratulować, to tępego uporu!

* * *

Skarga na magistrat wystosowana przez Leszka Piszczka najwięcej niszczycielskiego spustoszenia poczyniła jednak w umysłach radnych. Członkowie rady przerazili się nie na żarty koniecznością wyboru pomiędzy praworządnością, a „widzi mi się" głównego menedżera naszej gminy. Ze strachu przed ewentualnym menedżerskim gniewem - który przecież mógłby się przerodzić w zwolnienia członków ich rodzin z urzędniczych posad - w końcowym głosowaniu większość opowiedziała się za... swoim prywatnym interesem!

Na co komu demokracja i samorządność, jeśli główny menedżer naszej gminy obrazi się na radę za to, że nie poparła jego pseudo prawnego stanowiska w sporze z obywatelem? Czy w imię interesu publicznego należy narażać swoje rodzinne interesy, na które pracowało się przecież przez całą kadencję? Widać klarownie, że wolbromscy radni nie mieli większych dylematów w sytuacji, kiedy powinności publiczne zaczęły kolidować z ich prywatą!

Żałosna gra w przyzwoitość, wobec głównego menedżera naszej gminy, zamieniała się w tym przypadku w kompletną tragifarsę. Za uznaniem skargi za bezzasadną - a więc ignorując argumentację Leszka Piszczka - głosowała większość radnych i to wbrew stanowisku Komisji Rewizyjnej. Rada Miejska w Wolbromiu najwyraźniej zagłosowała przeciw wnioskom swojego „sumienia". Wygląda to na stan głębokiej schizofrenii, bowiem najpierw rada zleciła szczegółowe zbadanie skargi właśnie Komisji Rewizyjnej, a później w trakcie głosowania zdyskredytowała niewygodne „politycznie" stanowisko komisji!

Zadziwiające jest również, że samo prezydium Rady Miejskiej wstrzymało się od głosu. Zastanawiam się, czy przewodniczący rady nie zdążyli sobie wyrobić zdania nawet po dwóch sesjach poświęconych skardze? A może - tak na wszelki wypadek - nie chcieli się narazić żadnej ze stron. Panu Bogu świeczkę i diabłu ogarek... przed przyszłymi wyborami?

* * *

Wielce enigmatyczny wydaje się w końcu oficjalny komentarz dotyczący planów komunalizacji Zalewu Wolbromskiego, wygłoszony przez pracowników magistratu na sesji Rady Miasta. Przyznają oni, że owszem na zlecenie UMiG wykonano pewne prace geodezyjne na obszarze Zalewu, ale nie mają one jakoby żadnego związku z komunalizacją.

Nasuwa się zatem pytanie, z czym w takim razie mają związek? Po co wydaje się publiczne pieniądze i dlaczego główny menedżer naszej gminy nie potrafi wyjaśnić celowości tych wydatków? Czyżby magistrat starał się zatuszować kolejną aferę? Jeśli zatem główny menedżer naszej gminy, który najpierw akceptuje wydatki budżetowe, by po ich upublicznieniu nabrać wody w usta, nie zacznie wyjaśniać swoich decyzji w tej sprawie, to „popłynie" również na problemach Zalewu. I to tak, jak na reklamie - z siłą wodospadu!